«مجمراصفهانی سخنوری از دوران بازگشت ادبی»

 قاخته 149... از: محمد علی عظیمیان زواره

بر سر راه کاشان و اصفهان به خور و بیابانک و طبس که از حاشیه کویر مرکزی می گذرد به شهر تاریخی و مذهبی زواره می رسیم که از آن مردان بلند نامی برخاسته اند . سید حسین طباطبایی زواره ای متخلص به مجمر از سخنوران نامی و از سادات طباطبایی زواره می باشد که در اواخر قرن 12 «1190ه ق» در این شهر دیده به جهان گشود و دوران مقدماتی تحصیلات خود را در زواره نزد ملا عبدالعظیم بیدگلی کاشانی که مردی فاضل و واعظ بود گذراند و در همین دوران طفولیت و آغاز جوانی استعداد و ذوق فوق العاده ای   در زمینه ادب و شعر در او پدید آمد و در سال 1209 ه ق برای ادامه تحصیل از زواره راهی اصفهان گردید و به تحصیل علوم ادبی پرداخت و در انجمن نشاط به جمع دیگر شعرا پیوست و در این موقع آوازه شهرت وی در اصفهان طنین افکن شد به طوری که بوسیله میرزا عبدالوهاب نشاط اصفهانی به در بار فتحعلیشاه قاجار راه یافت و پس از مدتی از طرف پادشاه قاجار به لقب مجتهد الشعرایی مفتخر گشت وی از شاعران غزل سرای دوره بازگشت ادبی بشمار می رود و در درجه اول قصیده پرداز بود و از سبک انوری ، خاقانی و امیر معزی پیروی نموده و دیوان شعر او از غزلیات ، قطعات ، ترجیع بند که به سبک «تحفه اعراقین خاقانی» می باشد به یادگار مانده است . این شاعر بلند نام در سال 1225 ه ق در عنفوان جوانی در سن 35 سالگی بر اثر یک بیماری جان خود را به جهان آفرین تسلیم کرد و پیکر او را به شهر مقدس قم حمل و در صحن قدیمی حضرت معصومه به خاک سپردند .